Geluidsschermen in de stad, waarom niet en hoe wel?

Over stedenbouw en de eis om een geluidsarme leefomgeving

“Uit stedenbouwkundig oogpunt is het realiseren van (niet-transparante) geluidsschermen niet gewenst…”

Met enige regelmaat komen wij bovenstaande tekst tegen. Goedbedoelde aanbevelingen van daarvoor ingehuurde adviesbureaus die de (gemeentelijke) opdrachtgever adviseren over geluid reducerende maatregelen in de stad. En dan is dat vaak ook nog een aanbeveling zonder daar een nadere toelichting op te geven; De incidentele toevoeging dat dove gevels of stil asfalt een alternatief kunnen vormen sluit elke verdere overweging voor een geluidsscherm uit.

Er is een zeker begrip op te brengen voor de opsteller van het adviesrapport. Het beeld van een betonnen muur in een door de adviseur gemodelleerde omgeving zal zowel hem/haar als zijn of haar opdrachtgever niet aanspreken. Glazen geluidsschermen zijn wellicht (tijdelijk) een oplossing, zolang die niet met graffiti zijn beklad, en dus is de keuze om een geluidsscherm af te wijzen en alternatieven aan te bieden, snel gemaakt. En dat is jammer.

Geluidsschermen in de stad, waarom niet en hoe wel?

Tegenwoordig is het aanbod van geluidsschermen zoveel breder dan alleen glas of beton. Er worden schermen gebouwd van aluminium, EPS en kunststof, of van duurzamere materialen zoals hout, kokos- of houtvezel en aarde. Er zijn prachtige voorbeelden van (letterlijke) kunstwerken langs rijkswegen, maar ook binnen de bebouwde kom. Het uit buizen gevormde geluidsscherm langs de A2 in Eindhoven, de Greenwall aan de Graaf Florisweg in Nieuwegein, of het aarden geluidscherm in Uden.

Vooral de met groen begroeibare geluidsschermen kunnen met de juiste beplanting snel in de omgeving opgaan, zijn duurzaam, dragen bij aan biodiversiteit en een bewezen gezondere leefomgeving voor de aanwonenden. En dat is exact waar het om gaat bij de ontwikkeling van de stedelijke ruimte. Want stedenbouw is niet langer alleen maar de opgave om zoveel mogelijk meters te bebouwen en ontsluiten, maar juist om deze omgeving leefbaar, gezond en fraaier te maken. Met een veelheid aan groen, levendige flora en fauna en een aangenaam woon- en werkklimaat.

De uitdaging voor stedenbouwkundigen is om juist de groene geluidsschermen te omarmen, te adviseren en toe te passen in de ontwerpen. In plaats van een negatief advies zou de oplossing juist een positieve stimulans moeten krijgen:

“Uit stedenbouwkundig, duurzaam en biodivers oogpunt is het realiseren van met groen begroeide geluidsschermen zeer gewenst.”  (Eventueel mag u daar ook Greenwall voor invullen…)